Authentication - Register

Complete the form below to create your account

This will be your public name in the community
We need this to keep you informed about your account

Mandatory data for replying to your request.

Why you'll love MyOlympus

All members get access to exclusive benefits:

  • Member community
  • Register products
  • Extended warranty
  • Monthly newsletter

Het avontuur op de Pamir Highway

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 12-40mm F2.8 PRO • F9 • 1/400s • ISO 200

Een tijdje terug kreeg ik de gelegenheid voor een roadtrip over een van de mooiste wegen ter wereld, namelijk de Pamir Highway.

We brachten elf dagen door met het verkennen van dit deel van de wereld. De Pamir Highway is een honderd jaar oude snelweg met veel gaten en met de spectaculairste achtergrond die je je kunt voorstellen: de weg doorkruist Kirgizië en Tadzjikistan. Geen opdracht, geen klant, geen druk; alleen het genot van het verkennen, ontdekken en vastleggen van ons avontuur.

De uitrusting:

Tijdens deze reis had ik twee OM-D E-M1 Mark II's bij me. Een camera was uitgerust om mee te filmen en de andere voor fotografie. Maar uiteindelijk heb ik ook vaak foto's gemaakt met de camera voor het filmen, aangezien de 12-100mm F4 IS PRO een vrij veelzijdige lens is.

Mijn uitrusting voor deze reis bestond uit:

Fotografie: Olympus OM-D E-M1 Mark II + M.Zuiko Digital ED 7-14mm F2.8 PRO, de M.Zuiko Digital ED 40-150mm F2.8 PRO of de M.Zuiko Digital ED 17mm F1.8

Film: Olympus OM-D E-M1 Mark II + M.Zuiko Digital ED 12-100mm F4 IS PRO met een microlens om mee te filmen

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 12-40mm F2.8 PRO • F7.1 • 1/250s • ISO 200

De reis:

Onze eerste stop was niet eens op de Pamir Highway. We stopten bij een klein dorpje genaamd Sary-Mogul, dat de laatste plaats met elektriciteit en een dak boven ons hoofd bleek te zijn, voordat we het basiskamp Peak Lenin zouden bereiken; onze uiteindelijke bestemming voor dag één.

Ik bracht de ochtend door in de omgeving van het Peak Lenin-basiskamp met het verkennen van de nabije meren en de perfecte weerspiegelingen van de besneeuwde bergtoppen. Het was een van die 360 -uitzichten. Tijdens die ochtend maakte ik meer foto's dan op alle andere dagen van de reis. Gouden licht, reflecterende meren, glooiende heuvels, donkergeel gras en het dak van de wereld als achtergrond: meer kan een fotograaf zich eigenlijk niet wensen.

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 7-14mm F2.8 PRO • F5.6 • 1/125s • ISO 200

We bevonden ons al snel op de beroemde M41 Pamir Highway, probeerden kuilen te ontwijken en draaiden onze camera's in elke mogelijke richting, terwijl we onze chauffeur elke 10 à 15 minuten vroegen om te stoppen. Niets had me kunnen voorbereiden op de schoonheid van de landschappen daar.

Elke avond arriveerden we in kleine dorpjes langs de weg en brachten we de avond door in een pension. De mensen daar hebben niets. We kregen vaak soep en oud, beschimmeld brood als diner en hetzelfde brood met jam als ontbijt. We waren wel blij om wat van ons geld achter te laten bij de mensen daar. Met de $ 20 die we per nacht betaalden, kan men daar een hele tijd vooruit.

In de dorpjes ging ik er vaak op uit met alleen een E-M1 Mark II + de M.Zuiko Digital ED 17mm F1.8. Deze combinatie is ongelofelijk compact en subtiel, waardoor ik het dorpsleven op een natuurlijke wijze kon vastleggen zonder me een indringer met een grote camera te voelen.

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 17mm F1.8 • F6.3 • 1/1250s • ISO 200

Het is geweldig om te bedenken dat plekken zoals deze echt bestaan. Er groeit niks en de meren bevatten zout water, zonder vis. De mensen zijn volledig afhankelijk van wat er door vrachtwagens naar het gebied wordt gebracht. Het is een zwaar leven. De dorpjes waren perfect voor straatfotografie; de vervallen, witte huizen vormden een prachtig contrast met de donkere omringende landschappen. Het is een plek waar je verdwaald moet raken om datgene te vinden dat de moeite waard is om vast te leggen.

 

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 17mm F1.8 • F6.3 • 1/400s • ISO 200

En laat je niet misleiden, de kabels zijn oude telefoonlijnen uit het Sovjettijdperk; elektriciteit of verkeer bestaan hier niet. De Pamir Highway voert in lange rechte stukken ogenschijnlijk rechtstreeks naar de spectaculairste bergtop van allemaal. Het is misschien wel te mooi om te kunnen bevatten. De kleuren zijn overal anders en de ruige structuren lopen eindeloos door.

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 12-100mm F4 IS PRO • F6.3 • 1/200s • ISO 200

Op dag vier zette onze chauffeur ons af op ongeveer 40 km afstand van het dichtstbijzijnde dorp en gebaarde: "Ik zie jullie aan de andere kant van de berg over 6 tot 8 uur." En toen was hij weg. We trokken eropuit zonder kaart of routebeschrijving en baanden ons eigen pad door de sneeuw op de bergpas. Tot mijn opluchting was het niet heel erg ingewikkeld om de weg te vinden, maar de onverwachte hoogte van 4600 meter veranderde deze wandeling al snel in een fantastisch avontuur!

Er gaat niets boven het ochtendlicht vanaf een plek hoog in de bergen. De lucht heeft een bepaalde zuiverheid die het licht een ongeëvenaarde kwaliteit geeft. Dat in combinatie met het zuurstoftekort op meer dan 4000 meter hoogte zorgde ervoor dat ik me echt verbonden voelde met die plek en daar fotograferen was een totaal nieuwe ervaring.

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 12-100mm F4 IS PRO • F6.3 • 1/200s • ISO 200

Veel lokale inwoners zijn verlegen en willen niet dat je een foto van ze maakt (en dat respecteer ik natuurlijk), anderen vonden het niet erg dat we er waren. Op een bepaald moment liep een kind recht op me af en wilde dat ik hem fotografeerde, vervolgens rende hij weg. We wisselden alleen een glimlach uit en een paar seconden voor het vastleggen van de foto, waarschijnlijk mijn favoriete portret tot nu toe.

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 17mm F1.8 • F1.8 • 1/800s • ISO 200

Nadat we een week op meer dan 4000 meter hoogte hadden doorgebracht met eindeloze hoeveelheden stof, verlieten we de Pamir Highway en reden over een bergpas naar de lagere delen van deze regio, genaamd de Wachan-corridor. Hier worden Tadzjikistan en Afghanistan gescheiden door een rivier. Het was een vreemde gewaarwording om eindelijk weer bomen in het landschap te zien. Mensen kunnen hier een wat zinvoller leven leiden: het verbouwen van groenten, noten, maïs en aardappelen vormen de dagelijkse routine. De wind leek echter constant door deze vallei te blazen, waarbij het stof omhoog dwarrelde en het licht in de namiddag een prachtige gouden kleur kreeg. En ik kon weer niet stoppen met het nemen van foto's.

 

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 40-150mm F2.8 PRO • F5.6 • 1/400s • ISO 200

Die reis van elf dagen heeft me voorgoed veranderd. De hardheid van het leven en de eindeloze open weg krijgen hier een geheel nieuwe betekenis. De mensen zijn vriendelijk en hebben zich de vaardigheid om te overleven eigengemaakt in een van de meest afgelegen gebieden ter wereld – de Pamir.

Naast de foto's heb ik ook drie afleveringen gemaakt voor mijn YouTube-kanaal: