Authentication - Register

Complete the form below to create your account

This will be your public name in the community
We need this to keep you informed about your account

Mandatory data for replying to your request.

Why you'll love MyOlympus

All members get access to exclusive benefits:

  • Member community
  • Register products
  • Extended warranty
  • Monthly newsletter

De maan fotograferen: je hebt allerlei mogelijkheden met het OM SYSTEM

Na jarenlang landschappen nagejaagd te hebben op zoek naar unieke onderwerpen en af ​​en toe met astrofotografie geëxperimenteerd te hebben, realiseerde ik me dat ik nooit de tijd heb genomen om de maan eens goed op de foto te zetten. Hoe kan dat? Dag in dag uit waakt dit prachtige vreemde object over de aarde met oneindig veel mogelijkheden voor compositie.

Als ik naar de maan en de duizenden sterren kijk, vraag ik me altijd af hoe het eruit zou zien om elk detail van die schoonheid van dichtbij te zien, waar ik ook op aarde zit. En dat is waar Olympus goed van pas komt met de volgende drie opties:

Als je een avontuurlijke fotograaf bent en al een telelens bij je hebt, zoals de M.Zuiko 40-150 F2.8 PRO, ben je klaar om creatief te worden met de maan.

Ik gebruik dit meestal overdag wanneer de zon en de maan aan de hemel staan. Houd de zwevende maan in de gaten, vooral wanneer deze dichter bij de horizon staat, en daag jezelf uit om een ​​unieke compositie te vinden. Ik zoek zelf naar bomen of natuurlijk begroeiing die ik kan gebruiken om de maan in te kaderen. Verrassend genoeg heb ik nooit een statief nodig gehad en zijn mijn camera-instellingen vrijwel gelijk gebleven aan de instellingen bij het fotograferen van landschappen. Je ziet de maan niet echt van dichtbij, maar het is een leuk alternatief om de maan als onderwerp te gebruiken.

De volgende optie en mijn persoonlijke favoriet is om iets met meer kracht te gebruiken, zoals de M.Zuiko 100-400mm F5.0-6.3 IS. Zelfs met zoveel zoom kon ik de maan uit de hand op 385.000 kilometer afstand fotograferen. Ja, dat lees je goed. Gewoon uit de hand en nog steeds geen statief. Dankzij de krachtige beeldstabilisatie en superieure technologie van Olympus (die zorgt voor veel diepte tijdens het bewerken) kunnen inslagkraters, dode vulkanen en gestolde lavastromen met verbluffend detail worden vastgelegd.

Omdat ik de maan nog niet zo vaak op de foto heb gezet, heb ik er een doel van gemaakt om met de instellingen te spelen voor verschillende belichtingen en te experimenteren met de effecten. De maan draait ook 's nachts rond. Het is dus erg belangrijk om de tijd te nemen om je scherpstelling te vergrendelen. De functies van Olympus, zoals MF Assist om het beeld via het scherm te vergroten en Peaking Settings om de focus in rood te markeren, zijn echt handig.

Op een avond terwijl ik de uitgestrekte nachtelijke hemel en de schoonheid in me opnam, drong het tot me door dat ik een oude Meade-telescoop had van mijn vader die nog steeds in de kast zat. Ik herinnerde me dat ik het apparaat als kind had opgezet en er doorheen keek en de kraters van de maan zag. Had ik me dat als kind verbeeld of werkte die telescoop echt zo goed als mijn geheugen beweerde? Ik wist dat ik het moest uitzoeken. Dit leidde tot het idee om mijn OM-D E-M1 Mark III aan te sluiten op een Amazon-product dat bekend staat als de Astromania T2 Mount, en vervolgens de Meade-telescooppoort te gebruiken om alles tot één geheel te maken.

Hoewel ik de kraters door de telescoop van dichterbij kon bekijken, moet ik zeggen dat ik verbaasd ben dat mijn 100-400 mm toch wel in de buurt kwam. Gezien het feit dat ik geen extra inspanning hoefde te leveren om een telescoop op te zetten en het tijdrovende proces van het vinden en scherpstellen op de maan was ook niet nodig. Hoe dan ook, je hebt een Olympus-camera nodig om dit stilstaande beeld vast te leggen zoals je hieronder door een telescoop ziet. Je ziet dit object elke dag zo ver weg, en om de maan dan van zo dichtbij te kunnen bekijken met behulp van technologie is werkelijk verbluffend.

De maan fotograferen met een telescoop voor beginners

Geloof het of niet, maar het aansluiten van je camera op een telescoop om foto's te maken is vrij eenvoudig. Als je eenmaal weet hoe je alles kunt aansluiten, ligt de wereld van astrofotografie binnen handbereik.

Omdat het ingewikkelder wordt wanneer je dieper in de ruimte nevels of planeten in de verte fotografeert, gaan we het in deze tutorial uitsluitend hebben over het fotograferen van de maan. De maan is dichtbij, makkelijk te vinden in de lucht en kan voor het grootste deel handmatig worden gefotografeerd als je geen grote telescoop bij je hebt.

Voor rond de 20 euro kun je een adapter kopen waarmee je al je Olympus-camera's eenvoudig op de meeste telescopen kunt bevestigen. Het gaat om de Astromania T2 Mount en dit maakt het bevestigingsproces een fluitje van een cent. Je kunt ook verkennen met de T-ringen en adapters die op de ringen worden bevestigd, maar ik geloof dat de T2 Mount het meest logisch is.

  1. Sluit je camera aan op de Astromania T2 Mount (hier maak ik gebruik van met mijn E-M1 Mark III).

  1. Deze stap is eenvoudig: stel je telescoop in! Je hebt echt niets speciaals nodig om aan de slag te gaan, aangezien ik ook maar een oude Meade-telescoop (ik weet de naam niet eens) heb gevonden en die heeft fantastisch werk geleverd.

  1. De T2 Mount-adapter die op je camera is aangesloten, moet in de focuser-trekbuis worden vastgezet om beweging te voorkomen. Anders kunnen je foto's wazig worden. Er moeten al 'borgschroeven' aan de buitenkant van je oculair of trekbuis zitten waarmee je de adapter kunt vastzetten. Je kunt verticaal of horizontaal te fotograferen.

  1. Vervolgens kun je aan de slag. Je hebt je cameralenzen vervangen door de oorspronkelijke brandpuntsafstand van de telescoop! Je hebt nu in principe een gigantische telelens en je kunt het bereik eenvoudig vergroten door extra hulpstukken rechtstreeks op je T2 Mount te schuiven.

  1. Speel ten slotte met de functies van de telescoop en leer de camera-instellingen voor astrofotografie beter kennen. Ik raad aan te beginnen met een sluitertijd rond 1/200s en ISO 1200. Het diafragmagetal zal 'onbekend' zijn omdat de meeste adapters geen natieve technologie zijn waarmee je dat kunt veranderen. Afhankelijk van de omstandigheden van de nachtelijke hemel kan dit veranderen. Ik raad zeker aan om een ​​timer van twee seconden te gebruiken nadat je de sluiter hebt losgelaten, de OI.Share-app te gebruiken of te investeren in een kabel om de ontspanknop op afstand te bedienen.

Er is meestal een kleiner oculair aan de linkerkant van de camera met een breder zicht op de nachtelijke hemel. Ik gebruik dit om mijn onderwerp te lokaliseren, zodat ik de maan makkelijker in beeld kan krijgen voordat ik naar 800 mm ga via de camera.

De scherpstelring op de telescoop is ook erg belangrijk, zoals je op de foto kunt zien. Nadat je de maan hebt gevonden, kun je hiermee focus shifting van het glas van de telescoop vinden. Zodat je camerasensor kan oppikken waar je op wilt scherpstellen.

  1. Eerlijk gezegd zijn er maar weinig dingen waardoor ik me kleiner voel dan wanneer ik een avond onder de nachtelijke hemel doorbreng. Nadat ik deze missie eindelijk had volbracht, ging ik de volgende avond zitten en keek ik naar dezelfde wonderen van de nachtelijke hemel. Ik keek naar de maan en probeerde me opnieuw voor te stellen wat ik de avond ervoor van zo dichtbij had gezien en zo levendig had ervaren. Ik kwam tot het besef dat er oneindig veel mogelijkheden zijn voor de compositie van de maan en dat dit pas het begin was. We kunnen gebruikmaken van grotere telescopen, andere hoeken, camerafilters, 4K-video en zoveel technologie.

Nu ik meer inzicht heb in de basiskennis en de toepassing van mijn fotografie-opties, kan ik mijn creativiteit de vrije loop laten om mijn toekomstige maanfoto's te perfectioneren. En wat ik met zekerheid kan zeggen is dat ik maar blijf denken aan hoe ik de maan hierna zal vastleggen.


Uitgelichte producten:


Over jou

Meer over Chris Poplawski


About the author

Related Tags

Comments

More from ‘Adventure Landscape’