Authentication - Register

Complete the form below to create your account

This will be your public name in the community
We need this to keep you informed about your account

Mandatory data for replying to your request.

Why you'll love MyOlympus

All members get access to exclusive benefits:

  • Member community
  • Register products
  • Extended warranty
  • Monthly newsletter

Astro avontuur: Hoe ik de foto heb genomen.

Er zijn maar weinig rotsformaties in het Verenigd Koninkrijk bekender dan Durdle Door, een indrukwekkend geologisch verschijnsel, favoriet bij landschapsfotografen en de locatie van interessante nachtelijke manoeuvres.

Ik ben een groot liefhebber van het fotograferen van de melkweg, landschappen en zeegezichten. In 2019 gebruikte ik mijn M.Zuiko Digital ED 7-14mm F2.8 PRO en 12-40mm F2.8 PRO lenzen met een startracker maar ik vond het instellen niet echt leuk vanwege het geklungel met het uitlijnen van de tracker met de poolster. Ik wilde een snellere lens voor mijn E-M1 Mark III om deze te gebruiken bij een ander soort astro fotografie waarbij een verzameling foto's wordt samengevoegd om ruis te verminderen en meer detail weer te geven. Mijn aandacht werd getrokken door de M.Zuiko Digital ED 17mm F1.2 PRO en die heb ik uitgeprobeerd. Met 17 mm is deze wat kleiner dan wat ik normaal gesproken zou gebruiken om de melkweg te fotograferen, maar ik wilde graag zien hoe het zou gaan.

In mei 2020, toen de eerste lockdown in Engeland werd beëindigd, kon ik er weer op uit trekken in het Jurassic kustgebied. Ik was in april 2020 al eens buiten geweest voor een nachtelijke testsessie bij huis, maar ik wilde graag een meer dramatische omgeving en wat is daarvoor nu beter geschikt dan Durdle Door.



Mei is meestal een goed moment om de melkweg boven de zuidkust van Engeland vast te leggen. Op het juiste moment van de maand is het melkwegstelsel het best te zien tussen 0.30 en 2.00 uur en dan is het overal lekker rustig... dacht ik. Rond 23.00 uur parkeerde ik bij Durdle Door en ik zag verrassend veel auto's staan, maar dat verbaasde me niet want dit deel van Engeland verwelkomde zo na de lockdown veel meer bezoekers. Ik volgde mijn normale wandelroute richting de Swyre Head top ten westen van de bezienswaardigheid vanaf waar in oostelijke richting Durdle Door perfect zichtbaar is.

Ik ging op de helling zitten en ik zag tekenen van meerdere fotografen op het strand onder me, het oplichten van een scherm, een flits van rood licht als iemand de uitrusting test en wat pogingen om de boog te verlichten. Toen ik mezelf installeerde zag ik vanuit het oosten een boot aan komen die vlak langs de kust voer en deze was afgaand op de lichten vrij groot. Ik dacht dat het een vissersboot was die uiteindelijk stopte en de lichten uitzette op zee, niet al te ver van Durdle Door.

Ik maakte wat bredere opnames, maar de compositie was niet fantastisch en de boot zette de verlichting aan en uit en bewoog de lampen. Mijn fotografiemaatje en ik besloten toen om de klif af te dalen voor een kleinere hoek en om hopelijk de boot niet meer in beeld te hebben.

Toen we op de klif boven het strand aan kwamen, steeg de activiteit op de boot. Een van de fotografen op het strand raakte duidelijk geïrriteerd en scheen een paar keer met een sterke zaklamp in de richting van de boot. Na de derde of vierde keer werd men op de boot ook boos en de blauwe flitslichten kwamen dichterbij waardoor het hele strand baadde in licht. Het was zo licht dat het wel dag leek.
Na een paar minuten verscheen er een 4x4 met blauwe zwaailichten en er stapten een paar mensen in gele jacks en met felle zaklampen uit die het strand op liepen, ik vermoed om met de mensen daar te praten. Na een tijdje werd het rustig en later bleek dat de boot onderdeel was van de Britse douane die een nachtelijke oefening hield langs de zuidkust. Ze vonden het overduidelijk niet prettig dat er met felle zaklampen op ze werd geschenen en ik weet vrij zeker dat de fotografen beneden op het strand er ook spijt van hadden.

Gelukkig was het me onderstussen wel gelukt om een paar mooie opnames te maken (want mis nooit een kans). De avond was nogal onrustig en ik moet toegeven dat ik waarschijnlijk eerder weg was gegaan als ik alleen was geweest. Ik kon de 17mm F1.2 Pro gecombineerd met mijn E-M1 Mark III uitproberen en de Starry AF-modus gebruiken. Ik maakte 40 foto's van de melkweg en gebruikte de ingebouwde intervalopname op 13 seconden | f/1.2 | ISO 2500 (plus 6 donkere frames). Later stapelde ik ze in de Sequator software en mengde het resultaat in Photoshop met een foto die ik nam toen de patrouilleboot het strand verlichtte om een uniek beeld te krijgen.



Ondanks de problemen van die avond wilde ik teruggaan en proberen een foto daar op het strand te maken. In april 2021 ging ik er weer heen. Deze keer ging ik rechtstreeks naar het strand en ik was blij dat er die nacht maar vijf personen waren (mijn groepje bestond uit drie van deze mensen) en gelukkig waren er geen boten op zee! Ik had weer de E-M1 Mark III en de 17 mm F1.2 Pro bij me en het ging allemaal voorspoedig.  Deze keer stapelde ik 50 foto's (Intervalopname | 1 seconde pauze | Starry AF | 8 seconden | f/1.2 | ISO 3200), die ik weer stapelde in Sequator en heb gemengd met een enkele voorgrondfoto van de rots waarop de ochtendschemering net zichtbaar wordt.

Ik geef nu de voorkeur aan de E-M1 Mark III en de 17 mm F1.2 voor astro instellingen en ik ben een groot liefhebber van het kleinere gezichtsveld waar ik me eerder juist zorgen om maakte. Hoewel 2021 voor fotografie net zo uitdagend was als 2020, ligt mijn uitrusting altijd klaar voor als het melkwegstelsel zichtbaar is en de lucht op dat moment helder is.



Featured products:

M.Zuiko Digital ED 7‑14mm F2.8 PRO

M.Zuiko Digital ED 12‑40mm F2.8 PRO

M.Zuiko Digital ED 17mm F1.2 PRO


About the author

Related Tags

Comments

More from ‘Adventure Landscape’