Authentication - Register

Complete the form below to create your account

This will be your public name in the community
We need this to keep you informed about your account

Mandatory data for replying to your request.

Why you'll love MyOlympus

All members get access to exclusive benefits:

  • Member community
  • Register products
  • Extended warranty
  • Monthly newsletter

De Aurora vastleggen... Met de camera in de hand!

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 7-14mm F2.8 PRO • F2.8 • 8 sec. • ISO 3200 • Tripod

De Aurora Borealis of het noorderlicht, is één van die unieke magische verschijnselen waarin je pas gelooft als je ze zelf hebt gezien. Ik ben in de afgelopen jaren meerdere keren op locaties geweest waar de Aurora kon worden gespot.

Na de eerste twee van de drie trips, vroeg ik me af:

“Is dat het echt?
Of hoop ik iets te zien dat er eigenlijk niet is?”

Het vastleggen van de Aurora is geen eenvoudige taak.
Het fenomeen wordt altijd aangetroffen in koude, afgelegen gebieden in de nabijheid van de poolcirkel of daarachter. De hemel moet bovendien volkomen helder zijn op deze vaak grijze en bewolkte locaties.
Er moeten diverse aspecten in je voordeel zijn om zelfs maar de kans te krijgen om het te zien. En er moet altijd rekening worden gehouden met het onvoorspelbare karakter van de zonnewind die verantwoordelijk is voor het ontstaan van het licht. Die wind moet sterk genoeg zijn om in de lucht zichtbaar te worden als groene of paarse tinten.
Je moet je kans dus grijpen als je in een koude, afgelegen noordelijke omgeving bent, zonder kans op regen en sneeuw!
Trek meerdere lagen kleding aan en bereid je voor op een hele nacht zoeken naar iets wat misschien niet zal verschijnen.

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 7-14mm F2.8 PRO • F2.8 • 6 sec. • ISO 3200 • Tripod

Je moet er wat voor overhebben om iets magisch te zien, niet waar?
En het is echt geweldig als ze daadwerkelijk verschijnt! Ze danst tussen de sterren en is magisch, ongrijpbaar, nooit hetzelfde en wonderschoon. Soms is er een vage groene schittering te zien aan de horizon en soms is de nachtelijke hemel gevuld met groen licht waardoor ook het landschap groen oplicht. Altijd anders, altijd spannend.

Maar nu komt het lastige deel: het maken van een foto die recht doet aan deze schoonheid.

Om de Aurora vast te leggen, moet er namelijk een lange sluitertijd worden gebruikt. Een sluiterijd tussen vijf en vijftien seconden. Hiervoor is in de meeste gevallen een statief vereist. Plaats het statief en maak de opname. Dat zou tot voor kort mijn oplossing zijn geweest.

Ik kwam er tijdens mijn laatste reis naar Noorwegen echter achter dat ik enkele uren moest lopen om bij mijn statief te komen. Ik wilde lichtbepakt op pad en ik had mijn statief daarom in de auto laten liggen. Ik zou samen met Olympus Visionary Alvaro Sanz de nacht gaan doorbrengen op het beroemde strand Kvalvika op de eilandengroep Lofoten om deze wonderbaarlijke uren vast te leggen.

Er was weinig tot geen zonneactiviteit voorspeld en het leek me handiger om mijn statief niet mee te nemen. Uiteraard zorgde de wet van Murphy ervoor dat de hemel helder werd en dat er een groene gloed verscheen na een prachtige zonsondergang en een blauw uur. Daar was de Aurora, een volkomen onverwachte verschijning.

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 7-14mm F2.8 PRO • F2.8 • 15 sec. • ISO 3200 • Tripod

Ik had geen keus, ik moest mijn Olympus OM-D E-M1 Mark II en de M.Zuiko Digital ED 7-14mm F2.8 PRO wel gebruiken. Als het me lukte om een opname te maken dan moest het meer zijn dan alleen een foto van de nachtelijke hemel. Ik wilde de Aurora laten stralen met een goede compositie van het landschap. Dus ik nam mijn camera in de hand en richtte de lens op de hemel.

Na drie seconden werd ik aangenaam verrast door een scherpe opname.
Na vijf seconden, weer een scherpe opname. OK, we bevonden ons nu op het terrein van de M.Zuiko Digital ED 12-100mm F4.0 IS PRO-lens.

Ik besloot mijn geluk te testen door te proberen of ik de melkweg en de vage Aurora in de horizon met de hand in één keer kon vastleggen. Ik wist dat dit een langere sluitertijd vereiste. Ik steunde met mijn arm op een groot rotsblok, ademde langzaam uit, drukte de ontspanknop in en begon in gedachten te tellen:

1 ... 2 ... 3 ..., de tijd gaat langzaam als je de camera met de hand vasthoudt tijdens een lange sluitertijd. Het was bovendien donker en ik had geen idee of ik erg bewoog ... 7 ... 8 ... 9 ..., ik ademde nog steeds langzaam uit en begon me af te vragen of dit eigenlijk wel mogelijk was. …12 … 13 … 14 … 15 … en klik. De sluitertijd was voltooid.

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 7-14mm F2.8 PRO • F2.8 • 15 sec. • ISO 5000 • Handheld

Het beeld was helder. Hoe was dat mogelijk? Geluk?
Ik probeerde het nog een keer.
Ik ervoer die nacht een ongekende vrijheid bij het maken van mijn opnames. Dankzij deze nieuw verworven vrijheid kon ik met de camera in de hand de hele nacht het strand in beeld brengen. Dit had ik nooit kunnen doen als ik zou worden beperkt door een statief.

Fotograaf: Chris Eyre-Walker

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 7-14mm F2.8 PRO • F2.8 • 10 sec. • ISO 3200 • Tripod

Uitgelichte producten:
OM-D E-M1 Mark II
M.Zuiko Digital ED 7-14mm F2.8 PRO