Authentication - Register

Complete the form below to create your account

This will be your public name in the community
We need this to keep you informed about your account

Mandatory data for replying to your request.

Why you'll love MyOlympus

All members get access to exclusive benefits:

  • Member community
  • Register products
  • Extended warranty
  • Monthly newsletter

Bultrugwalvissen, eidereenden, rendieren; een reis naar Arctisch Noorwegen

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 40-150mm F2.8 PRO • F2.8 • 1/400 • ISO 250

Het noorden van Noorwegen is een magische plek, vooral in de winter. Toen ik me aan het voorbereiden was voor deze reis, besloot ik dat ik bepaalde strategische objecten wilde vastleggen: fjorden, eidereenden (de grootste duikende eenden), walvissen en rendieren. Eigenlijk is de biodiversiteit van deze regio vrij schaars, maar wel heel uniek. De soorten die je hier vindt, zijn niet te vinden in Centraal- of Zuid-Europa.
Kort nadat ik aankwam, begon ik te werken in het landschap. Door de auto die ik had gehuurd, had ik niet alleen beschutting, maar was ik ook mobiel. Dat was heel waardevol. Ik besloot de nadruk te leggen op de eenheid tussen mens en natuur, maar wilde ook bepaalde aanpassingen uitlichten die door de mens waren gedaan om samen te kunnen leven met de natuurlijke omgeving; het bouwen van huizen, wegen en bruggen. Daarom kwam ik kort na zonsondergang, toen het licht niet meer zo intens was, terug naar de opnamelocatie die ik bij daglicht had ontdekt.

Ik wilde de live composiet-modus gebruiken. Ik had mijn favoriete lens al uitgekozen, degene die ik het vaakst gebruik als ik reis, de M.Zuiko Digital ED 12-100mm F4.0 IS PRO met OM-D E-M1 Mark II. Ik stelde de ISO-waarde in op 200 met een belichtingstijd van 2,5 seconden. De camera opende het diafragma automatisch tot niveau 14. Toen dit allemaal was ingesteld, maakte ik mijn eerste foto. Bij elke volgende foto, in een reeks beelden met intervallen van 2,5 seconden, voegde de camera alleen nieuwe heldere pixels toe aan deze eerste opname. Ik besloot om foto's te maken naast de brug naar het eiland Skjervøy. Ik moest eerst alleen wachten op de acteurs voor deze scène; auto's. Helaas reden deze niet zo vaak over de brug. Toch kreeg ik na meerdere pogingen eindelijk waar ik op wachtte: auto's van beide kanten, met zelfs een vrachtwagen waar ik niet op had durven hopen. Ze deden het fantastisch.

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 12-100mm F4.0 IS PRO • F14.0 • 1/2.5 • ISO 200

Op een zeker moment viel me een bijzonder patroon op in het water. Toen ik nog eens keek door mijn verrekijker was ik overtuigd dat dit een van de fenomenen op mijn lijst betrof: eidereenden. Ik wist dat dit geen eenvoudige opdracht zou worden. Om de wilde aard van deze vogels vast te leggen, heb ik twee fotografische strategieën overwogen: ik moest een uitkijkpunt bouwen, of ik moest mezelf verstoppen in de auto, zodat de vogels me niet als een mogelijke bedreiging zouden zien. De eerste strategie zou veel tijd kosten, maar vergrootte mijn kans op succes wel. Helaas was er geen tijd te verliezen, dus besloot ik mezelf te verstoppen in de auto. Rond deze tijd van het jaar is daar maar iets meer dan vier uur per dag licht. Na de laatste zonsondergang, in de tweede helft van november, komt de zon pas weer op in januari.

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 40-150mm F2.8 PRO • F4.0 • 1/550 • ISO 500

Met lange nachten in het vooruitzicht besloot ik foto's te maken vanuit de auto. Zo werd de auto een belangrijk element van mijn reis. Toen het steeds donkerder werd en de nacht zijn intrede deed, wist ik dat ik de vogels die dag niet op beeld zou krijgen. Tegelijkertijd wilde ik ze niet meer kwijtraken. Daarom besloot ik in de auto te blijven, zodat ik zo dicht mogelijk bij ze was als het weer ochtend werd.
Om de toom eidereenden vast te leggen, positioneerde ik mijn statief zodanig dat ze me op een natuurlijke manier konden benaderen tijdens het voeden. Deze methode brengt veel effectievere resultaten dan de tegengestelde methode, waarbij de fotograaf steeds dichter bij het dier komt om de afstand te verkleinen. De laatstgenoemde methode is de slechtst mogelijke methode om dieren te fotograferen, omdat het subject het gevaar kan aanvoelen en vervolgens weg kan rennen.

Tough TG- 5 • F2.0 • 1/60 • ISO 500

Vanzelfsprekend wilde ik de M.Zuiko Digital ED 300mm F4.0 IS PRO-lens gebruiken met de MC-14-converter. Het viel me snel op dat één vogel de leider was van zwerm etende vogels. Deze eend dook als eerste en werd gevolgd door de rest, waardoor ze een onderdompelende golf vormden. Eidereenden jagen op weekdieren die onder water leven op de steenachtige zeebodem. Dankzij de Tough TG-5-camera was ik in staat een beeld vast te leggen van het voedsel van de grootste duikeenden in Europa.
Toen ik de eidereenden had gefotografeerd, verliet ik de fjorden nog op dezelfde dag en trok ik landinwaarts om rendieren te zoeken. Dit zijn zonder twijfel verrassende dieren.

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 300mm F4.0 IS PRO • F4.0 • 1/160 • ISO 1600

Nadat ik de kudde rendieren een paar uur had gevolgd, besloot ik om terug te keren naar de Noorse kust. De arctische wind was die dag uitermate opdringerig aanwezig. Toen ik mijn handschoen een paar seconden uitdeed, omdat ik iets nodig had uit mijn rugzak, moest ik mijn hand tien minuten opwarmen om het gevoel in mijn vingers terug te krijgen. Ik besloot de warmere kust niet opnieuw te verlaten en ik vestigde mijn fotografische aandacht op de walvissen.
Ik wist toen al dat deze missie het meeste van me zou gaan vragen. Straffe wind, hoge golven, een rubberen boot en deze unieke, onvoorspelbare locatie waar de zeezoogdieren slechts een fractie van een seconde bovenkomen om adem te halen. In dit geval koos ik, met alle factoren die ik net heb benoemd in mijn achterhoofd, voor de verzegelde M.Zuiko Digital ED 40-150mm F2.8 PRO en zijn onvoorstelbare stabilisatiemodus. De koude luchtstroom die aankwam bij de arctische Noorse kusten, bracht scholen haring met zich mee. Deze haringen zijn een prooi voor de bultrugwalvissen. De walvissen jagen over het algemeen alleen. Na dagen zoeken kwam ik eindelijk met ze in aanraking. Eerst hoorde ik ze. Vervolgens voelde ik dat ze ademhaalden en na een tijdje zag ik dat een paar meter verder een wolk van stoom omhoog werd geworpen in combinatie met uitgeademde lucht. Deze bijzondere dieren staan er ook om bekend dat ze unieke liederen produceren, bestaand uit lage geluiden die je van honderden kilometers afstand kunt horen. Door de weersomstandigheden kon ik daar maar een paar uur met de bultrugwalvissen en de orka's besteden. Het was echter lang genoeg om extreem onder de indruk te blijven van deze majestueuze dieren.

OM-D E-M1 Mark II • M.Zuiko Digital ED 300mm F4.0 IS PRO + M.Zuiko Digital ED 1.4x teleconverter MC-14 • F4.0 • 1/640 • ISO 250

De noordelijke regionen van Europa zijn fascinerend, vooral in de winter. In fotografisch opzicht zijn ze zeker de moeite waard om te verkennen als de zon nog een paar uur per dag schijnt. Deze gouden uren worden alleen verstoord door zware wolken met meer sneeuw. In de poolnacht hadden we geen eidereenden, rendieren of walvissen kunnen fotograferen in het omgevingslicht, maar de poolnacht is wel de perfecte setting om het noorderlicht in beeld te brengen. Maar dat is een verhaal apart.

Uitgelichte producten:
OM-D E-M1 Mark II
M.Zuiko Digital ED 12-100mm F4.0 IS PRO
M.Zuiko Digital ED 300mm F4.0 IS PRO
M.Zuiko Digital ED 40-150mm F2.8 PRO
M.Zuiko Digital 1.4x teleconverter MC‑14